Woorden die
blijven hangen.
Reflecties over transitie, patroonherkenning en het leven tussen twee werelden. Geen handleidingen — wel eerlijke teksten die misschien iets raken. Dit is waar ik denk, voel, navigeer. Wie mijn werk wil leren kennen, begint hier.
Uitbreken
Uitbreken voelt niet zoals je denkt. Het eerste wat komt is niet vrijheid — het is verloren zijn. Over de leegte die volgt op het loslaten van wat je heeft gevormd, de wet die zich herhaalt van gezinstafel tot wereldorde, en de beweging die altijd begint bij één mens die besluit te zien.
Lees verderDe plasticiteit die je kind vanzelf heeft
Het jonge brein staat wijd open — en dan sluiten de vensters. Nieuw onderzoek laat zien dat adem en psychedelica ze weer kunnen openen. Maar een open venster geneest niet vanzelf. Over bedding, en waarom mijn twee werelden één beweging zijn.
Lees verder
Wanneer er iets valt
Wat als tijd geen rechte lijn is? Wat als liefde het enige signaal is dat door alles heen blijft spreken — door dood, door stilte, door dimensies? Over een ogenschijnlijk klein moment dat samenvalt met iets groters.
Lees verderHet is niet goed genoeg
Een fluisterende gedachte die onze cultuur aandrijft: nog niet genoeg. Niet genoeg succes. Niet genoeg liefde. Niet genoeg jij. Over hoe dat gevoel van tekort geen waarheid is, maar een oud overlevingspatroon dat cultuur werd.
Lees verderIn gesprek met een Adem-cliënt
We denken vaak dat vertrouwen iets is wat je een kind kan leren via waarschuwingen of regels. Maar vertrouwen ontstaat niet in het hoofd. Het ontstaat in een lichaam dat zich veilig voelt. Over waakzaamheid, overleving en regulatie.
Lees verder
Wanneer de sluier dunner wordt
We leven in een tijd die aanvoelt als een breuklijn. Apokálypsis betekent in oorsprong niet vernietiging, maar onthulling. Over de collectieve liminale fase waarin oude patronen hun greep verliezen en nieuwe vormen zich aandienen.
Lees verder